Kriebels

Vanmorgen werd ik, geheel volgens afspraak, gebeld door mevrouw Doctor Greebe, de SAB nazorgspecialist van het UMCU. Die afspraak werd mij zaterdag per papieren post aangekondigd, verrassing! Wel een welkome verrassing, want ik had namelijk op de jaarlijkse enquête ingevuld als vraag of ik zelf achter de vijf-jaarlijkse controle aan moest of dat dat vanuit het UMCU opgestart zou worden.
Het antwoord was dubbelzinnig, het ziekenhuis wílde dat wel opstarten, maar veel patiënten bleken dat niet zo te kunnen waarderen. Dus deden ze het toch maar niet.
Nou, daar heb je wat aan.

Maar goed, het balletje rolde nu toch, dus gaf mevrouw Greebe hem meteen nog maar een extra zetje: ze gaat het inplannen, en dan krijg ik vanzelf de oproep in de bus.
Op mijn vraag op wat voor termijn dat ongeveer zou zijn was haar antwoord, dat het tussen nu en het einde van de maand werd. Op een donderdag, want dan kan ik meteen na het onderzoek bij haar op consult komen. En twee weken later gaat ze dan telefonisch de uitslag van het onderzoek doorgeven en bespreken.
Sjonge, dát is snel ineens!

En nou heb ik de kriebels.
Vorige keer dat ik zelf om het controle onderzoek had gevraagd, in 2003, wat toen in januari 2004 werd uitgevoerd, kreeg ik de uitslag op 20 februari 2004. Foute boel, dus ben ik op 21 februari gestopt met roken. De neurologe die mij belde schrok zo hoorbaar toen ik “ja” moest zeggen op de vraag of ik nog rookte, en begon zo te hakkelen over de in te plannen behandeldata en of ik dat wel zou halen, dat ik toen na dat telefoongesprek meteen aan Rob had gevraagd om voor mij een afspraak bij een auriculo-therapeut te maken. Met een peuk vanwege de schrik, dat dan weer wel. 😳
Ik rook niet meer, sinds 21 februari 2004 niet meer.
Maar ik heb nu wel de kriebels, ik vind het eigenlijk toch best wel weer spannend nu.

Advertenties