Ik ben een beetje van slag

Sanne is bij de dierenarts, vandaag gaat het eindelijk gebeuren, ze wordt gecastreerd. (Jaja, ik wéét dat jullie me willen verbeteren, gesteriliseerd moet ik van jullie zeggen, maar het IS een castratie, alles gaat eruit!)

Dat vind ik prima, want ik moet er helemaal niet aan denken dat ze loops zou worden hier. Twee reuen in huis, weliswaar ook gecastreerd, maar die neus doet het nog best hoor! Maar bovendien was ons verteld dat ze elke keer ook ontzettend schijnzwanger wordt, dus eigenlijk had dit al járen geleden moeten gebeuren.

Meteen wordt ook haar gebit schoongemaakt, ze heeft verschrikkelijk tandsteen en daar ook nogal last van. En haar ribbenkast wordt even nagekeken, want het vermoeden bestaat dat ze daar wat schade heeft omdat ze op één locatie erg heftig op druk reageert. Gebroken? Ik hoop het niet, want dat zou op die locatie maar door één ding veroorzaakt kunnen zijn…

Waarom ben ik dan van slag?
Omdat ik omkeek toen ik de deur dicht deed.
Ze stond daar, de dierenarts had haar vast, ze had het eerste prikje net gehad (wat haar ook al pijn had gedaan, dat kon ik zien), en ze keek me na.
Koppie een beetje scheef, oren in attentiestand, en die ogen…

Ik verbaas me zelf erover.
Ze is nu zeseneenhalve (6.5) week bij ons, heb ik in die korte tijd dan al zó’n hechte band met haar opgebouwd?
Ja dus. Ik heb haar vertrouwen gewonnen, en haar het vertrouwen in mensen teruggegeven.
Ik ben dagelijks met haar bezig, ze moet een goed jaar knuffeltekort inhalen lijkt het wel, ze moet weer vertrouwd raken met aanrakingen overal, maar ook met regels. Ik ben heel consequent met haar, zodat ze weet waar ze aan toe is en niet voor onbegrijpelijke verrassingen (voor haar) komt te staan.
Ik heb inmiddels ook vertrouwen in haar, genoeg om haar in de uiterwaarden los te durven laten, want ik wéét dat ze terug komt. En ZIJ weet dat ze terug kán komen zonder een knal te krijgen, dus ze komt als een speer elke keer. Frolic helpt daarbij wel trouwens! ;)

Kennelijk heeft al die liefde/tijd/aandacht die ik in haar gestoken heb ook zijn weerslag op mijzelf, ze is al helemaal “mijn meisje” geworden.
Sja…

Advertenties

One thought on “Ik ben een beetje van slag

  1. Rinie
    Rinie
    we hopen dat het allemaal goed gaat, en tja ook het hechten gaat snel hé 😉 😉 .Maar daarvoor is ze ook een lief meissie
    9 dec 2009, 10:27
    , Respect
    Marlies De Bruin
    Marlies *HH*
    Ja, ze IS een lief meissie! Met een verleden en een gebruiksaanwijzing, maar die hebben we allemaal toch? 😉

    Maar: ze is weer thuis!
    We liepen net lekker in de motregen bij de Pako, om kwart voor 11 dus op de terugweg, toen mijn mobiel af ging. Ik schrok me eerst te pletter want zo vroeg had ik dat nog heel niet verwacht.
    Gelukkig goed nieuws, alles was goed gegaan en ze lag wakker om zich heen te kijken.

    Dus de honden in de auto’s gefrommeld, me staan verbijten voor dat stomme stoplicht onderweg, gauw nog even een zak vol medicijnen voor onszelf opgehaald, regenspullen uit en schoenen aan, en bij Josette in de auto gesprongen (nou ja…) en naar Lienden gesjeesd.
    Want Josette is óók helemaal gek op die zwarte badmuts, dus zij had ook haast!

    Na de nodige administratie en geldzaken afgewikkeld te hebben, mochten we naar het hok.
    Hoezo wakker? Echt niet! Miep Lodder is een betere benaming hoor!
    Nou ja, toen ik luid en duidelijk vroeg of ze MEE ging kwam ze wel overeind, en samen zijn we naar de auto gewankeld.
    Vanuit de auto kostte het toch nog een volle vijf minuten om bij de voordeur te komen, waar Bandit ons al stond op te wachten. Tico niet, die begrijpt wanneer hij beter even uit de weg kan blijven.

    En nu ligt ze afwisselend in de gang en in de kamer, af en toe staat ze op en verplaatst ze zich een paar meter om daar even te blijven staan en dan weer naar de grond te zakken.
    De verwarming staat een graadje hoger, de lamellen zijn gedeeltelijk dicht, lekker rustig en warm dus.

    Gaat wel goed komen denk ik.
    9 dec 2009, 12:52
    , Respect
    Celestine Gebuijs
    Celie
    Fijn dat alles goed gegaan is he tis toch een operatie he een mensenvrouw zou daarna 6 weken bijna niks mogen en honden die zijn na een dag alweer toppie, geef je meisje maar een dikke knuffel van me !
    9 dec 2009, 13:55
    , Respect
    Jolanda Van veenendaal
    Jolanda
    Oh ik begrijp precies wat je bedoeld hoor!! Fijn dat alles goed gegaan is en dat ze weer lekker thuis verder kan snurken!

    Hier was ook alles van slag geweest toen minke ( ook voor haar castratie!) weg moest..

    9 dec 2009, 14:58
    , Respect
    Marlies De Bruin
    Marlies *HH*
    Nou, iedereen bedankt voor de lieve en leuke reacties!

    Sanne is wat meer bij nu, maar eten wil ze nog niet. Zelfs geen stukje slavink!
    Drinken doet ze al wel, en toen Josette haar vanmiddag even een rondje in de wijk liet lopen (terwijl ik de jongens uitliet) bleek ze ook erg nodig te moeten plassen en poepen, dus dat is ze ook weer kwijt.

    De jongens laten haar netjes met rust, en ze is zelf ook heel rustig. Ze gaat regelmatig verliggen, dan weer op haar mat, dan weer in de gang, dan weer midden in de kamer.
    Als ik beneden ben blijft ze wel in mijn buurt. Is lastig koken trouwens, als je steeds moet kijken voor je van het fornuis naar de magnetron naar het aanrecht wil stappen. Want ze gaat soms pal achter me liggen, en dat doet ze heel stil!

    Zometeen ga ik weer naar beneden, eens kijken of ze het al heeft aangedurfd op de bank te klimmen. Mag niet, maar als ik er niets opzet doet ze het wel!
    En dan is het tijd voor koffie hoor, en eens even een tijdje voor de TV hangen met Numbers.
    9 dec 2009, 21:00
    , Respect
    Marlies De Bruin
    Marlies *HH*
    We hebben haar niet gehoord vannacht, maar vanmorgen was ze nog wel wat loof en voelde nogal warm aan.
    Ze wilde ook niet echt eten nog, maar wat later op de morgen toen ik haar de voerbak nog eens voorhield ging het er ineens achter elkaar in.
    Ze loopt wel met een hoge rug, heeft dus buikpijn, krijgt wel pijnstilling maar het is wel goed dat ze toch wat voelt, dan gaat ze ook geen gekke dingen doen.

    Omdat ze zo loof is heb ik haar niet meegenomen met de jongens, maar heeft Josette een rondje met haar door de wijk gelopen. Klein rondje, ze wil steeds na een paar honderd meter gaan liggen.
    Vanmiddag komt Josette weer, naar de Pako is nog even te veel voor haar denk ik.

    Ik zal zo eens kijken of ze nu wel gewoon wil eten, ik denk het wel hoor.
    En als ze zo warm blijft krijgt ze toch even een thermometer onder haar staart. Verhoging verwacht ik wel de volgende dag, maar het moet geen koorts worden.

    Verder was ze wel helemaal blij toen Josette aan de deur was. Sprong zelfs tegen de deur op, maar moest daar wel even van piepen.

    Komt goed!
    10 dec 2009, 13:10
    , Respect

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s