Bandit en Tico hadden gelogeerd!

Eerste Paasdag moesten baasje en vrouwtje naar Castricum, en wij mochten niet mee! Vrouwtje zegt dat wij héél lief zijn, dus dat het daar niet aan ligt, maar haar broer kan niet tegen onze haren enzo. Jammer hè?


Wij werden ’s morgens naar mevrouw Alie gebracht, waar vriendje Charlie de Cocker kluifjes voor ons had. Wat heet, kluifjes, moet je zien wat een grote!


Ze hebben daar ook een balkon, dat kende ik nog niet, dat hebben wij thuis niet.
Ik kon nét over het randje kijken, zie maar!


En moet je eens kijken wat een uitzicht ik had!


Toen ik weer de kamer in kwam had Tico alle kluifjes ingepikt, wat een hebberd hè?


Nou, ik heb er gewoon eentje teruggepikt hoor! Toen hij even niet keek natuurlijk, hij is wel groot hoor, dus ik ben wel voorzichtig.


Onze gastheer Charlie was helemaal moe van ons geworden, hij heeft het al aan z’n hart. Ik snapte ook helemaal dat hij even ging slapen, vond het alleen wel flauw dat ik niet ook op de bank mocht!

Mevrouw Alie vond ons wel netjes, ze heeft het alleen steeds over mijn luidruchtige flapvoeten. Wat zijn dat nou weer, ik heb toch hele gewone poten? Grote poten, dat wel, maar flappen doe ik wel met mijn staart hoor!