Een ontroerend verhaal met een sterke boodschap

Op de laatste dagen vóór Kerstmis, haastte ik me nog naar de stad om cadeau’s te kopen waar ik nog niet in geslaagd was.
Terwijl ik aan het kijken was op speelgoedafdeling, merkte ik een kleine jongen op van ongeveer 5 jaar. Hij hield een pop tegen zijn borst gedrukt streelde haar en keek heel droevig.

De kleine jongen draaide zich om en vroeg aan de oude vrouw naast hem: ‘Oma, weet u zeker dat ik niet genoeg geld heb?’ De oude dame antwoordde: ‘Ik weet zeker dat je niet genoeg geld hebt om deze pop te kopen, mijn beste kind.’
Toen vroeg zij hem om hier 5 minuten te blijven staan terwijl zij even rond ging kijken.
De kleine jongen hield de pop nog steeds in zijn handen en snikte.
Toen ik naar hem toe liep en hem vroeg voor wie hij die pop wilde kopen, vertelde hij snikkend: ‘Het is de pop die mijn zus zo graag wilde hebben voor Kerstmis, ze was zo zeker dat de Kerstman ze aan haar zou geven.’
Ik antwoordde hem dat de Kerstman hem misschien wel zou brengen.
Maar hij antwoordde droevig: ‘de Kerstman kan hem niet aan haar geven waar zij nu is. Ik moet de pop aan mijn moeder geven zodat zij hem aan haar kan geven wanneer zij daarheen gaat.’
Zijn ogen waren zo droevig terwijl hij dit zei.
‘Mijn zus is naar God toe gegaan en papa zegt dat mama ook spoedig naar God zal gaan. Dus ik dacht dan kan zij de pop aan mijn zus geven.’
Dan toonde hij me een zeer aardige foto van hem waar hij aan het lachen was.
Hij zei: ‘ik wil ook dat ze deze foto meeneemt zodat ze mij niet vergeet.’
Ontdaan van dit verhaal keek ik snel in mijn portemonnee en gaf de jongen wat geld.
Ik gaf hem nog wat extra geld omdat hij eigenlijk ook nog een witte roos bij haar wilde leggen.

Toen ik thuis kwam herinnerde ik me een lokaal krantenartikel van 2 dagen geleden, wat melding maakte over een dronken chauffeur in een vrachtwagen die een auto raakte waar een jonge vrouw en een klein meisje in zaten.
Het kleine meisje stierf gelijk, en de moeder werd in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht en was in coma.
Was dit de familie van die kleine jongen?

Twee dagen na deze ontmoeting met de kleine jongen, las ik in de krant dat de jonge vrouw ook was overleden.
Ik kon het niet laten en ging een bos witte rozen kopen, en ging naar het mortuarium waar het lichaam van de jonge vrouw was opgebaard.
Zij lag daar, in haar doodskist, hield een mooie witte roos vast.
Ook lag er een foto van de kleine jongen en de pop op haar borst.
De liefde die deze kleine jongen voor zijn moeder en voor zijn zusje had is toch heel duidelijk.

——- EN IN EEN FRACTIE VAN EEN SECONDE ——
had een dronken chauffeur dit alles van hem afgenomen…!!!!
Nu heb je 2 keuzes:
1) Verzend of verspreid dit bericht naar iedereen die je kent.
2) Of delete het en doe alsof zoiets je nooit raakt.
Maar als je dit bericht verspreidt, help je misschien mee om dronken chauffeurs er van te weerhouden toch te gaan rijden.
Het feit dat je dit nu leest maakt duidelijk wat mijn keuze is geweest!!!
Ik heb het verspreid!!!

De parabel van de dode ezel

Op een dag verhuist de kleine Wouter naar de provincie en koopt bij een oude boer een ezel voor € 100,00.
De boer moet de ezel de dag erop bij Wouter thuis brengen.

Maar die bewuste voormiddag:

– “Sorry jongen, maar ik heb slecht nieuws: mijn ezel lag deze ochtend dood toen ik hem wilde voederen.”

– “Wel dan, geef me gewoon mijn € 100,00 terug”.

– “Maar dat kan ik niet. Ik heb alles al uitgegeven”.

– “Wel goed dan, breng me dan toch die ezel maar”.

– “En wat ga je er wel mee doen, dan”?

– “Wel, ik ga hem als prijs verloten in een loterij”.

– “Maar je kunt toch geen dode ezel verloten”!

– “Zeker weten van wèl! Ik zal gewoon aan niemand zeggen dat ie dood is.”

Daarop bedenkt de boer dat het eigenlijk zijn probleem niet is en vindt dat hij het voorstel van de jongen niet moet afkeuren.
En hij levert dus de dode ezel af bij de kleine Wouter.

Eén maand later loopt de boer nog eens bij de kleine Wouter langs:

– “En, jongen, hoe is het nu met mijn dode ezel afgelopen”?

– “Wel, zoals ik je al zei: ik heb hem verloot. Ik heb in het totaal 500 loten van € 2,00 per stuk verkocht, en uiteindelijk een winst behaald van € 898,00”!

– “En is er dan niemand geweest die geprotesteerd heeft”?

– “Alleen maar de winnaar. Maar ik heb hem onmiddellijk zijn € 2,00 teruggegeven, en klaar was kees”!
[b]Epiloog:[/b]

Ondertussen zijn de jaren voorbijgegaan.
Wouter is groot geworden en is nu minister van financiën in Nederland !!!